19η ΜΑΙΟΥ. ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ ΤΟΝ ΠΟΝΤΟ.

Σάββατο, 26 Νοεμβρίου 2011

Νεοελληνική απόδοση του ποιήματος. Μέρος 1ο-στροφή 4η

Gold Eagle ©2010 BeeryMethod
 Χρόνια έρθαν και ‘δέβανε, καιροί έρθαν και πάγ’νε…

….Έναν πουλίν, μαύρον πουλίν, μαύρον άμον την νύχταν,

ολονυχτίς τριγύριζεν γύρω τα καστροπόδια,

π’ επέμναν έρμα κι άκλερα γομάτα κολισιάφτρας…

ολονυχτίς τριγύριζεν, με τα φτερά ανοιγμένα,

και επεστάθεν την Αυγήν, κι εκάτσεν σ’ έναν άκραν

μονάκριβου παρασταρί, δίχως επανωθύρι,

απομεινάρ’ τη Παλατί, κιντέας ντ’ εγομώθεν.


παραστάρ = το όρθιο καδρόνι στο κάσωμα της πόρτας.
επεστάθεν= αόριστος του  αποστέκω, απόκαμε και στάθηκε
επανωθύρι ή επανωθύρ=το αντίθετο από το κατώφλι(κατωθύρ),το επάνω μέρος μιας πόρτας που μπορεί να ναι και μικρό παράθυρο
καστροπόδια= θεμέλια κάστρου
(τα )κολισιάφτρας= οι σαύρες
(τα) κιντέας = οι τσουκνίδες


Χρόνια ήρθαν και πέρασαν, καιροί ήρθαν και πάνε…

…Ένα πουλί, μαύρο πουλί, μαύρο ωσάν τη νύχτα,

ολονυχτίς τριγύριζε γύρω τα θεμέλια του κάστρου,

που απόμειναν έρημα και άκληρα γεμάτα σαύρες…

ολονυχτίς τριγύριζε , με τα φτερά ανοιγμένα,

και την Αυγή απόκαμε και στάθηκε κι έκατσε σε μιαν άκρη

μονάκριβου παρασταριού, με δίχως το πάνω μέρος της πόρτα

απομεινάρι του Παλατιού, τσουκνίδες που γέμισε.

Ελεύθερη μετάφραση: Λένα Σαββίδου 
 Πιστή αντιγραφή για το διαδύκτιο: Κώστας Μαυρόπουλος

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου